در مورد فرآیند تغییر شکل آهنگری

فرآیند نرم شدن آهنگری به دلیل تغییرات زیر در خصوصیات کلی و توالی ساختار آهنگری عمدتاً در بازیابی دینامیکی نقش دارد.
یکی مرحله اولیه تغییر شکل است: تشکیل زیرسازی با نابجایی با تراکم بالا. این نابجایی ها می توانند به طور یکنواخت توزیع شوند یا به مرزهای زیر دانه های شکننده تبدیل شوند. این نوع زیرساخت ها را می توان در هنگام تغییر شکل سرد نیز مشاهده کرد. هنگامی که فرآیند نرم شدن مشخص نیست، این مرحله از تغییر شکل گرم آهنگری را می توان به عنوان مرحله سخت کاری داغ نام برد. زیرسازی مربوطه را زیرساخت «کار گرم» می نامند.
مرحله بعدی، مرحله دوم تغییر شکل، شامل قسمت بالارونده منحنی تغییر شکل است. در این مرحله ضریب تقویت کاهش می یابد. با توجه به فرآیند نرم شدن افزایش یافته، مرزهای زیردانه چند ضلعی تشکیل شد. چگالی نابجایی های آزاد در ناحیه مرزی زیر دانه بسیار زیاد است. در فرآیند تغییر شکل، زیرسازی چند ضلعی به تدریج جایگزین سازه Hot Working می شود. خود زیرساخت چندجانبه نیز در حال تغییر است. ابتدا یک مرز زیردانه تشکیل می شود که دانه ها را در امتداد یک صفحه کریستالی خاص تقسیم می کند.
با افزایش تنش، مرز زیردانه در امتداد صفحات دانه بیشتری تشکیل می شود. بنابراین، عبور از زیردانه های اولیه، همراه با گرد شدن زیردانه ها به دلیل غرق شدن مرز، فرآیند آهنگری و چند ضلعی شدن، و فرآیند چندضلعی سازی مکرر. نتیجه تشکیل زیردانه های تقریباً هم محور است. در شرایط مرحله اولیه که تغییر شکل کمی بیشتر از مرحله پایدار است، این مرحله با تشکیل زیرساخت‌های چندضلعی کامل و کریستال‌های هم محور تکمیل می‌شود.
در طول فرآیند واقعی تنش ثابت در مرحله تغییر شکل نهایی آهنگری، زیرساخت چند ضلعی هم محور بدون تغییر باقی می‌ماند. ثبات اندازه زیردانه با فرآیند مداوم چندضلعی سازی مکرر - تشکیل و تخریب مرز زیردانه در فاصله تعادل تضمین می شود. بنابراین در دو مرحله اخیر، چندجانبه گرایی پویا، فرآیند اصلی شکل گیری ساختاری است.