مقدمه
وقتی صحبت از سیستم های خط لوله می شود، فلنج ها نقش مهمی در اتصال بخش های مختلف دارند. فلنج یک صفحه فلزی است که قطری یکنواخت دارد و مجموعه ای از سوراخ های پیچ در اطراف آن وجود دارد. هدف اصلی فلنج ها اتصال دو لوله به یکدیگر است. فلنج معمولاً زمانی استفاده می شود که یک سیستم لوله کشی باید مرتباً از بین برود. فلنج ها در اشکال مختلفی مانند فلنج های کور، فلنج های آزمایشی و غیره موجود هستند. در حالی که برخی از انواع فلنج ها برای کاربردهای خاص استفاده می شوند، برخی از فلنج ها عمومی هستند. در این مقاله به تفاوت فلنج کور و فلنج تست می پردازیم.
فلنج کور
فلنج کور یک دیسک فلزی است که در انتهای خط لوله برای بستن سیستم لوله نصب می شود. بنابراین، به عنوان "دیسک کور" یا "فلنج خالی" نیز شناخته می شود. هدف اصلی فلنج کور جلوگیری از جریان گاز یا مایع در سیستم خط لوله است. فلنج های کور فاقد دهانه یا سوراخ هستند و قطر بیرونی فلنج به اندازه سایر فلنج های موجود در سیستم لوله کشی است.
به طور معمول، یک فلنج کور به فلنجی که قبل از آن در سیستم لوله کشی قرار دارد، پیچ می شود. از آنجایی که از فلنج های کور برای جداسازی بخش های سیستم لوله کشی استفاده می شود، اغلب در فضای بین شیرها استفاده می شود. این امر باعث می شود تا قسمتی از خط لوله که بین دو شیر قرار دارد جدا شود.
فلنج تست
فلنج های آزمایشی به فلنج های "نقطه فلاش" یا فلنج های "Blow Down" نیز معروف هستند. هدف اصلی فلنج آزمایشی فراهم کردن دسترسی تمیز و بدون انسداد به سیستم خط لوله است. فلنج های آزمایشی دارای یک دهانه کوچک هستند که می توان از آن برای تخلیه قسمت لوله در حین انجام فعالیت های تمیز کردن و نگهداری استفاده کرد.
در برخی موارد می توان از فلنج های تست به عنوان فلنج های دمنده نیز استفاده کرد. در طی این فرآیند، فلنج تست باز می شود تا فشار اضافی از سیستم لوله کشی خارج شود. این کار برای جلوگیری از هرگونه آسیبی که ممکن است در اثر فشار بیش از حد در سیستم خط لوله رخ دهد انجام می شود.
تفاوت بین فلنج کور و فلنج تست
در حالی که فلنجهای کور و فلنجهای آزمایشی برای اهداف جداگانهای عمل میکنند، چندین تفاوت اساسی بین این دو نوع فلنج وجود دارد. برخی از تفاوت های قابل توجه بین فلنج های کور و فلنج های آزمایشی به شرح زیر است:
تابع
وظیفه اصلی فلنج کور جداسازی بخش های سیستم خط لوله است. فلنج کور جریان مایع یا گاز را در قسمت لوله مسدود می کند و معمولاً زمانی که خط لوله استفاده نمی شود بسته می شود.
از طرف دیگر، وظیفه اصلی فلنج آزمایشی ارائه یک نقطه دسترسی تمیز و بدون انسداد به سیستم خط لوله است. از آنجایی که فلنج های آزمایشی دارای دهانه کوچکی هستند، امکان تمیز کردن و شستشوی بخش های خط لوله را فراهم می کنند.
طراحی
فلنجهای کور معمولاً به گونهای طراحی میشوند که سوراخ یا بازشو نداشته باشند. در نتیجه، آنها صفحات صاف با قطر بیرونی مشابه سایر فلنج های موجود در سیستم خط لوله هستند.
از طرف دیگر، فلنج های تست دارای دهانه کوچکی هستند که امکان عبور سیال را فراهم می کند. در برخی موارد، فلنج آزمایشی ممکن است دارای یک شیر کوچک باشد که می تواند برای کنترل جریان سیال در سیستم خط لوله استفاده شود.
موقعیت یابی
فلنج های کور معمولاً بین دو شیر در سیستم خط لوله قرار می گیرند. این امر جداسازی بخش های سیستم خط لوله را در طول فعالیت های تعمیر و نگهداری آسان می کند.
در مقابل، فلنج های آزمایشی معمولاً در وسط سیستم خط لوله قرار می گیرند. این امکان دسترسی آسان به بخش خط لوله را برای فعالیت های تمیز کردن و شستشو فراهم می کند.
نتیجه گیری
در نتیجه، هم فلنج های کور و هم فلنج های آزمایشی اهداف مهمی در سیستم های خط لوله انجام می دهند. در حالی که فلنجهای کور عمدتاً برای جداسازی بخشهای سیستم خط لوله استفاده میشوند، فلنجهای آزمایشی دسترسی آسان به بخشهای خط لوله را برای فعالیتهای تمیز کردن و شستشو فراهم میکنند. درک تفاوت بین این دو نوع فلنج برای انتخاب نوع فلنج مناسب برای سیستم خط لوله بسیار مهم است.